Sherlock Holmes was hoogbegaafd. Moriarty ook.

Over de eigenschappen die we wel en niet aan hoogbegaafdheid toeschrijven. Sherlock Holmes geldt voor velen als het ultieme voorbeeld van intelligentie. Analytisch, creatief en een meester in het leggen van verbanden. Sherlock Holmes is hoogbegaafd, punt. Opvallend genoeg geldt dat ook voor zijn grootste angstgegner, professor Jim Moriarty. Net als Sherlock Holmes is Moriarty … Lees verder →


Toen hoogbegaafdheid nog niet bestond

Of hoe Nederland ooit uitzonderlijk potentieel ontdekte zonder IQ-testen, Delphi-modellen of plusklassen. Rond 1900 bestond geen discussie over hoogbegaafdheid. Het begrip bestond eenvoudigweg niet. Er waren geen gespecialiseerde coaches, IQ-testen, plusklassen of Delphi-modellen. Niettemin wist men uitzonderlijk talent vaak verrassend goed te herkennen. Hoe dan? Een jochie uit Haarlem Neem Leo Beaufort. Geboren in 1890 … Lees verder →


Zijn hoogbegaafden een aparte mensensoort?

Of hebben we hoogbegaafdheid gaandeweg veranderd van een cognitief begrip in een identiteitsbegrip? Wie enige tijd meeloopt in de Nederlandse wereld van hoogbegaafdheid krijgt soms een opmerkelijk gevoel. Alsof hoogbegaafden niet alleen slimmer zijn, maar ook anders. U kent de kwalificaties inmiddels: gevoeliger, intenser, creatiever, rechtvaardiger, autonomer, overprikkelbaarder etc. Bekruipt u nooit het gevoel dat … Lees verder →


Stel dat het kan. Zou u uw kind slimmer maken?

Stel u eens voor dat een arts u iets vertelt wat vandaag de dag nog sciencefiction lijkt. Er bestaat een veilige behandeling zonder bijwerkingen, risico’s, pijn en geen kosten. Deze behandeling geeft uw toekomstige kind tien, twintig, misschien wel dertig IQ-punten extra. Wat doet u? Veel mensen beantwoorden deze vraag te snel met ‘neen’. Het … Lees verder →


Slimmer. En dan? Hoogbegaafdheid kan ook comfortabel zijn

Gisteren las ik het gesprek tussen Joris Luyendijk en Lisa Loeb In NRC Handelsblad over pesten, anders zijn, gevoeligheid en hoogbegaafdheid. Velen van u zullen het een en ander herkennen. De ervaring dat je meer vragen stelt dan je omgeving prettig vindt, de intensiteit, het gevoel anders te zijn en het verlangen naar mensen bij … Lees verder →


De paradox van de hoogbegaafde thuiszitter: van verloren tijd naar doeltijd

Waarom nieuwsgierigheid voor topuniversiteiten zoals MIT en Stanford soms waardevoller is dan een perfect schooltraject. Nederland behoort tot de best opgeleide landen ter wereld. Jaarlijks verlaten duizenden leerlingen het vwo en gymnasium met uitstekende resultaten. Toch valt iets op. Wie kijkt naar universiteiten als Oxford, Cambridge, MIT, Stanford, Harvard, Yale of Princeton, ziet relatief weinig … Lees verder →


Hoogbegaafdheid is een verklaring. Geen bestemming.

De winst van herkenning De afgelopen twintig jaar heeft Nederland grote stappen gezet in het herkennen van hoogbegaafdheid. Dat is winst. Veel ouders hebben jarenlang moeten uitleggen dat hun kind niet lui was, niet ongemotiveerd, niet lastig of niet ongeïnteresseerd. Voor veel gezinnen was de vaststelling van hoogbegaafdheid een opluchting. Eindelijk viel er iets op … Lees verder →


Michael van Duijn doceert bij Mandeville

Vrijdag gaf Michael van Duijn een gastcollege bij Mandeville Academy. Wat kun je daar nog over zeggen? Michael is het schoolvoorbeeld van een (uitzonderlijk) hoogbegaafde professional die als entrepreneur groot succes heeft bereikt. We kennen hem natuurlijk als voormalig CEO van ORTEC, een multinational op het gebied (wiskundige) optimalisatievraagstukken. Zijn belangrijkste boodschap aan de studenten … Lees verder →


Website by Webroots